Κάτι θα έπρεπε (ή πιστεύω πως θα ΄πρεπε) να ήταν αλλιώς: κάτι που να μοσχοβολά χαρά, να τραγουδά επιθυμία, να ακουμπά ευχές στα μάγουλα, να τυλίγεται ζεστά σε μεγάλες αγκαλιές, να υπόσχεται όνειρα, να ονειρεύεται υποσχέσεις… Κάτι που έρχεται για λίγες ώρες το βράδυ και, φεύγοντας, ξέρεις πως αύριο θα είναι πάλι εδώ…
